scheppingeva w300Wanneer dat begin was – dat weet geen mens. Zullen we ooit kunnen weten wanneer en waar dat begin van het leven op aarde, het begin van menselijk leven, is ontstaan? Is het niet goed om te erkennen dat onze mogelijkheden zover niet gaan?

De mensheid heeft altijd meer willen weten van het begin. Om het leven een zin te geven en structuur. Vanuit ons heden kunnen we door wetenschap en techniek kleine stukjes zien. Stukjes uit een multi-dimensionaal web. Het web van tijd en ruimte, zwaartekracht en licht en nog meer kunnen we nooit terug construeren.

Daarnaast zij we zijn personen – en we zoeken de oorsprong van de mensheid in personen. In vergoddelijkte planeten en sterren, in aanbidding van gestorven voorouders. Het getuigenis van Genesis 1, de geschiedenis van God, van het leven, van Adam en Eva heeft nog steeds een eigen en uniek geluid.

Dat komt duidelijk naar voren als je Genesis 1 t/m 3 vergelijkt met andere scheppingsverhalen. Er zijn fragmentarische overeenkomsten van de eerste hoofdstukken van Genesis met andere scheppingsverhalen. Het grote verschil zit hem in de macht van die Ene God over alle natuurkrachten. Natuurkrachten die de mens overheersen.

In die eerste hoofdstukken ordent God alle krachten tot een samenhangend geheel. In Genesis 1:27 klinkt die geheimzinnige uitspraak – laat ons mensen maken naar ons beeld. De mensheid wordt man en vrouw geschapen. Ze krijgen een opdracht mee en worden bekrachtigd om die opdracht uit te voeren.

Daarna wordt vanuit het overkoepelende gezichtspunt van Genesis 1 in Genesis 2 ingezoomd op de persoonlijke betrokkenheid van God. In Genesis 2 wordt duidelijk dat de uitvoering, de creatie van de mens een apart hoofdstuk is. Het heeft voeten in de aarde nodig van God. En vervolgens wordt de mens er niet zomaar op uitgestuurd met zijn opdrachtbriefje. Hij krijgt alle persoonlijke aandacht als man wanneer God zegt – het is niet goed dat hij alleen is. Zij, de vrouw, krijgt alle persoonlijke aandacht en wordt gecreëerd uit zijn zij.

Een wonderlijke geschiedenis – waarbij je met geen mogelijkheid kunt zeggen wat er gebeurt. Wat er gebeurt in onze menselijke waarneming. Het is niet gefilmd – het is niet te filmen. Net zo min als de sprekende slang en God die wandelt in de tuin. Wat we ook meekrijgen is dat God die eerste mens aanspreekt – als deze zich verstopt: 'Waar ben je?'. God laat Zijn beeld, uitgedrukt in vergankelijke stof, uitgerust met zijn adem, niet los.

Zijn woord legt verbinding en vraagt verantwoording. De pretentie van de bijbel is, dat God zich ook nu door alle mensen laat kennen. Door zijn Zoon, levend voorbeeld voor alle mensen. Door zijn Zoon, die hangend aan het kruis, met stervende adem zegt: Vergeef het hun – want ze weten niet wat ze doen. Is dat niet het beeld van de mensheid?

Ondanks goede voornemens en blauwdrukken – weten we niet wat de gevolgen zijn. En hoeveel mensen gaan door met kwade voornemens – terwijl ze weten wat de gevolgen zijn? Of omdat ze denken wie/wat het kwaad is. En zo roept God door het leven van Jezus Christus in een wereld vol machtsstrijd, onderdrukking en uitbuiting van mens en aarde. Hij roept: Mens – waar ben je mee bezig? In het leven van DE MENS worden we losgeroepen naar het bevrijdde, volle leven. Zoals God het bedoelde.


Social

Vertrouwenspersoon Meldpunt misbruik

Blijf er niet mee zitten
Blijf er niet mee zitten
Blijf er niet mee zitten