Nota bene

Hoe breekbaar ben je ...

AardewerkWij zijn breekbaar en kwetsbaar, vergankelijk. Dat wil je niet altijd. We willen geen twijfels, we willen sterk zijn. We willen liever af van onze piekerijen en twijfelbanen, van zelfverwijten, van ziekte die aandacht vraagt. Of van moeite op het werk.

Dat kan toch – als de kracht van het licht van God door Jezus zo groot is? Dan zouden wij toch sterker moeten zijn? Is die kracht van God dan wel zo groot?

Paulus schrijft zelfs in de moeilijkheden die hij heeft met de mensen van de kerk in Korinthe.

Zij hebben kritiek op hem. Toch schrijft hij een brief. Hij schrijft over het licht van God, dat Hij in ons duister hart heeft uitgegoten. Het licht van zijn luister – dat ook straalt van het gezicht van Jezus. En dan schrijft hij – wij zijn aardewerk. Dat licht van God heeft dan niet helemaal de juiste verpakking zou je kunnen denken. Die moet daar toch bij passen? Maar nee – wij zijn aardewerk. Je zou in onze tijd kunnen zeggen – wij zijn een plastic zak. Weggooimateriaal dat scheurt. Dat komt, schrijft Paulus, omdat wij het sterven van Christus in ons mee dragen. In ons lijden, in onze gebrekkigheid en kwetsbaarheid zijn we door het geloof op een verborgen manier met Jezus' lijden en sterven verbonden. Het lijden ging Hem niet voorbij – en het gaat ook ons niet voorbij.

Het lijden is niet negatief – want daardoor wordt duidelijk dat het volhouden in het geloof niet van mijzelf komt. Paulus heeft heel wat meegemaakt – hij had al meerdere keren het leven kunnen laten. Hij is overeind gebleven, niet door eigen kracht – maar door de kracht van God. Door de kieren en gaten van ons leven schijnt de kracht van de kennis van God. Dat is de andere kant van ons lijden: het maakt de kracht van God zichtbaar! En dat brengt ons tot dank en lof aan God.

In je breekbaar leven als kind van God wordt daardoor ook het leven van Jezus zichtbaar. In onze dank, in ons volhouden, in onze verwachting van de complete make-over naar de image van Jezus.

Auteur: ds. Auke Siebenga