Nota bene

Noach en de vloed.

gemeentedag 025w400- ds. Auke Siebenga

Het is een indrukwekkende film – het maakt duidelijk dat mensen zo kunnen ontaarden dat het hele leven wordt ontwricht. En dat God zegt: dit leven is zo verziekt en bedorven. Ik vernietig alle mensen.

Vanuit ons menselijk perspectief zijn sommige dingen wel herkenbaar. Dat er plekken en tijden zijn waarin het leven een hel is, dat zien we in het verleden en in ons heden. 

We kennen ook wel de dreiging van het leven door overstromingen, door vulkaanuitbarstingen, door aardbevingen. We hebben ervaren dat wij de natuur zò kunnen beschadigen dat andere mensen er het slachtoffer van worden.
Het verhaal en de geschiedenis van Noach geeft een perspectief dat je als mens niet bedenken kunt. In de film is dat perspectief nauwelijks te vinden. Het is opvallend hoe vaak het in de bijbel gaat over wat God denkt, wat Hij zegt bij zichzelf, over zijn gevoelens ten aanzien van de Schepping. Zo komen we dicht bij het innerlijk van God. Hoe de schrijver zo dicht bij God komt kunnen we niet achterhalen. Het toont mij als lezer aan dat God heel betrokken is. Zo betrokken dat de Schepper het niet kan hebben dat het leven, dat Hij heeft gemaakt, zo bedorven wordt. Het echte, goede leven is God menens. Dat wordt zichtbaar doordat Hij het bedorven leven oordeelt. En vervolgens zie je in het behoud van Noach en de belofte van God om nooit meer het leven massaal te vernietigen Gods hang aan het leven.

Achter Noach ging de deur van de ark voor andere mensen dicht. Dat is na Noach niet meer zo. In Jezus staat de deur al eeuwenlang wagenwijd open. Jezus Christus is Gods instrument om mensen te behouden van het laatste oordeel. Omdat Hij in Jezus' leven het echte onbedorven leven zichtbaar maakt. Omdat Hij ieder mens dat onbedorven leven ook gunt.

Auteur: ds. Auke Siebenga

Nieuwsbrieven

Aanmelden voor ontvangst van onze nieuwsbrieven.

Zoeken

Social